Лібрэта Джона Гея
Дырыжор-пастаноўшчык, аўтар музычнай рэдакцыі — Віталь Грышчанка

Рэжысёр-пастаноўшчык, аўтар рэдакцыі лібрэта — Наталля Бараноўская

Мастак-пастаноўшчык — лаўрэат рэспубліканскіх конкурсаў Любоў Сідзельнікава

Хормайстар-пастаноўшчык — Сяргей Аграновіч

Балетмайстар-пастаноўшчык — Анастасія Голешава

Прэм’ера — 20 снежня 2025 года

Пралог

З самага нараджэння лёсы людзей, Герояў і Багоў уплятаюцца ў тканіну свету нябачнымі рукамі Мойраў.

Багіні Лёсу не проста прадуць ніткі лёсу, адлічваючы тэрмін жыцця і абрываючы яго.

Яны — нябачныя аўтары выпрабаванняў і подзвігаў, расчараванняў і шчасця, трагедый і любові.

Нават Багі Алімпа не ў сілах змяніць наканаванае Мойрамі.

Яны — адлюстраванне Універсальнага Закону Сусвету, перад якім усе роўныя.

***

У самым сэрцы Пелапанеса, у Аркадыі — краі міфаў, дзікай прыроды і старажытных святыняў — шчаслівыя німфы, вольныя і жыццярадасныя, танцуюць і спяваюць, бавячы час, атрымліваючы асалоду ад жыцця на ўлонні прыроды.

Галатэя застаецца абыякавай да весялосці.

Сяброўкі ўсімі спосабамі спрабуюць адцягнуць яе ад думак пра Ацыса, але марна — любоў да яго занадта глыбокая.

Німфа просіць сябровак пакінуць яе. Але чаканні марныя — Галатэя сыходзіць.

З’яўляецца Ацыс. Багіні вітаюць пастуха. Ацыс просіць дапамогі ў багоў і сыходзіць шукаць сваю Галатэю.

Вяртаецца Галатэя. Яна цяжка перажывае разлуку і спадзяецца на новую сустрэчу з Ацысам. Засмучаная, яна зноў сыходзіць.

З’яўляецца Ацыс. Дарэмна ён шукае сваю Галатэю. Багіня-весніца Ірыда кліча яго каханую. Німфы і пастухі радуюцца ўзаемнаму пачуццю герояў.

Аднак не ўсім даспадобы шчасце закаханых. Аднавокі Цыклоп Паліфем здалёк назірае за імі. Рэўнасць і Ярасць абурваюць яго. Пачуцці цыклопа настолькі моцныя, што набываюць сваё чалавечае ўвасабленне.

Цыклоп і яго світа — Рэўнасць і Ярасць — пакідаюць сваё сховішча і накіроўваюцца да закаханых. Багі пасылаюць вестку Галатэі і Ацысу пра будучае няшчасце.

З’яўляецца Паліфем са сваёй світай. Багіні звяртаюцца да цыклопа, спрабуючы астудзіць яго запал, але той не слухае. Рэўнасць і Ярасць наводзяць жах на прысутных. Німфы ў страху разбягаюцца.

Паліфем хоча прызнацца ў каханні Галатэі, сілай утрымліваючы яе. Ацыс спрабуе выратаваць Галатэю ад Паліфема, але Рэўнасць і Ярасць цыклопа стрымліваюць героя. Паліфем у шаленстве. Німфа смяецца і адхіляе яго. Цыклоп хоча дабіцца Галатэі любой цаной. Ацыс гатовы змагацца з пачварай. Паліфем, ахоплены рэўнасцю і злосцю, адламвае кавалак скалы і кідае яго ў Ацыса. Галатэя ў жаху спяшаецца схавацца ў моры. Паміраючы, Ацыс просіць Багоў забраць яго ў сваю абіцель.

Багі гатовы выслухаць апошнюю споведзь Ацыса і выканаць яго волю. Німфы і пастухі аплакваюць Ацыса. Вяртаецца Галатэя. У роспачы яна звяртаецца да Багоў, і яны ўслухоўваюцца ў пакуты німфы. Галатэя прымае рашэнне выкарыстаць сваю боскую сілу. З каменя, пад якім знайшоў сваю смерць Ацыс, пачынае біцца светлы ручай. Гучыць фінальны хор «Galatea, dry thy tears» («Галатея, утры слёзы, Ацыс цяпер стаў богам!»).

У Аркадыі зноў надыходзіць мір і спакой.